خرید بک لینک

من عاشق دو آتیشه ی سینمام

منو با یک لیوان بزرگ پفک هندی در سالن های تاریک تنها بذارید تا عاشقی کنم:)

منتقد خونین زنده شور

حالاااااااااااا

از اونجایی که دنبال بهوونه برای تنوع در زندگی بودم به زهرا گفتم بیا بریم سینما.

بر خلاف من ، زهرا ی نیمه ی جانم از سینما و فیلم متنفره اما هربار که بهش این پیشنهادو میدم قبول میکنه خداروشکر در این دیدگاه که باهم بودن مهم تر از کیفیت مکان و فعل هست هم نظریم.

از یک هفته قبل من و زهرا بحث داشتیم اون میگفت بریم این فیلم استخرو ببینیم و من میگفتم نه فیلم زنده شور بهتره و اون میگفت بابا غصه ایه ناراحت میشیم منم میگفتم فیییییلمههههه عزیزممممم چرااااا ناناعتتتتت بشیییممم؟

... تا این که سیسی بخاطر من کوتاه اومد

بلیط رزرو کردیم

منم چون دنبال بهوونه برای انرژی گرفتن و اصطلاحا (بااااااااید برخااااااااست) بودم در روز جاری حسابی تیپ زدم ، گردنبند بلندی که تو عمرم ننداخته بودمو انداختم ، موهامو موج دار کردم

انگشترررررررررر دوستان پس از عمری انگشتر هنری(اندازه در قابلمه) انداختمممم که سنتی و ستتتت بوددد

خلاصه که به بهونه ی یک سینما دست انداختم و روح ریحانه ی منتقد هنری درونمو از اعماق وجودم کشیدم بیرون و حسابی بهش رسیدم

دلم برای پرستیژش تنگ شده بود

اصلا ویدیو مسیج گرفتم قبل از فیلم برای دوستم که از این سیس و فیس و استایل هنری و حرفه ای لذت ببرن☠

و و و و رفتیم سینما

دو ساعت فیلم بود

عجب فیلمی بود....

غصه ای؟ هر سکانسی که میومد ، هر دیالوگی که گفته میشد من مثل اببببررررررر بهااااااااار‌ گریه میکردم

زهرا به من چشم غره میرفتتتت پشت دستم و شونه هامو ماساژ میدادددد بغلم میکرد که فقط گریه نکنم منم مگه اشکم بند میومدددد؟؟!

میگفت گفتمممممم نیایممممم بریم اون یکییییی فیلممممم

خودت که گفتی نه داری گریه می‌کنی

بیا شیر کاکائو بخور

منم با همون اشک میگفتم نه همین فیلم خوبهههههه

به حدی گریه کردم اومدیم بیرون زیر چشمام سیاه(ریملم ریخته بود) داخل جفت چشمام خووون

سیسی میگفت اومدیم یه تایمیو باهم فان بگذرونیم قیافشو نگا انگار کتک خورده

حالا من خودم که قیافمو ندیدم نزدیک دو ساعتم کل مغازه ها و پاساژای شهرو باهم گشتیم بعد وقتی برگشتم خونه سوار اسانسور شدم همسایمونو دیدم

دیدم منو چپ چپ نگاه می‌کنه

تو آینه خودم دیدم گفتم پنااااااه بررر خداااااا چرا چشم من این شکلیههههه

هیچی دیگه تو فاصله پارکینگ تا طبقه سه خیلی رندوم ابتدا کردم به شرح دادن درمورد این که فیلم غمگین دیدیم و گریه کردمگفتم خدایی نکرده فکر بد نکنن اونم تو چشماش یه (اره جون عمت) خاصی موج میزد

و فیلم «زنده شور»

هفتاد درصد ارزش دیدن داره

بهتر از زن و بچه

و به پای پیر پسر نمیرسه

(منننننن رو سعید روستایی عزیزم حساسم زن و بچه هر چرتی که بود باااااز من حمایتش میکنم)

ولی پیر پسر شاهکار بود!!!

اگر آدمی با احساسات ظریف و حساس هستید به من اعتماد کنید و بدونید اگر این فیلم رو ببینید قراره حسابی گریه کنید❤️

درود بر بهرام افشاری خفن

و از آپشن های حامد بهداد استفاده نشده بود

امیر جعفری وایی....

و کاظم دانشی و محمد داوودی احسنت خوب بودن

برچسب: نویسنده: ستایش احمدی تاريخ: جمعه 13 شهريور 1405 ساعت: 7:45

صفحه بندی